در دنیای صنعتی امروز، حفاظت از فولاد در برابر خوردگی یکی از چالش‌ های اساسی است. ورق گالوانیزه گرم به عنوان یک راهکار مؤثر در این زمینه شناخته شده است. این فرآیند، که شامل پوشش‌دهی فولاد با روی مذاب است، به ورق فولادی اجازه می‌دهد تا در برابر عوامل خورنده محیطی مقاومت کند.

با این حال، تفاوت‌ های قابل توجهی بین گالوانیزه گرم و سرد وجود دارد که تأثیر زیادی بر کاربرد و عملکرد نهایی آن‌ ها دارد. در ادامه این مقاله به بررسی و مقایسه تفاوت گالوانیزه گرم و سرد خواهیم پرداخت.

پوشش های ورق گالوانیزه

به طور عمومی پوشش‌ های ورق گالوانیزه را به دو طریق می‌توان ایجاد نمود:

پوشش‌دهی ورق‌ های فولادی مانند فولاد ck45 یکی از روش‌ های مؤثر برای حفاظت از آن‌ها در برابر خوردگی است. دو روش اصلی برای این منظور وجود دارد: گالوانیزه گرم و گالوانیزه سرد. هر کدام از این روش‌ها ویژگی‌ ها و کاربرد های خاص خود را دارند.

در گالوانیزه گرم، ورق فولادی پس از طی مراحل پاک‌سازی، در حمام روی مذاب با دمای بسیار بالا غوطه‌ور می‌شود. این کار باعث می‌شود تا لایه‌ای نازک از روی بر سطح فولاد تشکیل شود که مقاومت بالایی در برابر خوردگی دارد.

در مقابل، گالوانیزه سرد به روش‌های دیگر پوشش‌دهی فولاد با استفاده از روی اطلاق می‌شود که شامل الکتروپلاسینگ (پوشش دادن الکترونیک) یا استفاده از رنگ حاوی ذرات روی است. این روش‌ها نسبت به گالوانیزه گرم، سطح پایین‌تری از حفاظت را ارائه می دهند و معمولاً برای کاربردهایی با نیاز به مقاومت خوردگی کمتر استفاده می‌شوند.

پوشش های ورق گالوانیزه

ورق گالوانیزه

معرفی گالوانیزه گرم

گالوانیزه گرم، فرآیندی است که در آن ورق فولادی پس از طی مراحل پاک‌سازی و آماده‌سازی، در حمام روی مذاب با دمای حدود ۴۶۰ درجه سانتی‌گراد غوطه‌ور می‌شود. این فرآیند باعث ایجاد یک پوشش محافظ روی بر روی سطح فولاد می‌شود که نه تنها در برابر خوردگی مقاوم است، بلکه به دلیل وجود روی، خاصیت خود ترمیم‌کنندگی دارد.

به این ترتیب، حتی اگر سطح فولاد دچار خراش یا آسیب دیدگی شود، روی اطراف آسیب دیدگی باعث تشکیل لایه‌ای جدید و حفاظت از نقطه آسیب‌ دیده می‌شود. این ویژگی منحصر به فرد، گالوانیزه گرم را به یک راهکار بسیار مؤثر برای حفاظت از سازه‌ های فولادی در محیط‌ های خورنده تبدیل کرده است.

مثال: یکی از کاربرد های شناخته شده ورق گالوانیزه گرم، استفاده در ساختمان‌ سازی برای پوشش سقف‌ ها، دیوار ها و حتی در ساختار های بیرونی مانند حصارها و پل‌ها است. این ورق‌ها به دلیل مقاومت بالای خود در برابر شرایط جوی مختلف، عمر طولانی دارند و نگهداری آن‌ها آسان است.

بنابراین، گالوانیزه گرم با ارائه پوشش محافظ قوی و دوام بالا، گزینه‌ای ایده‌آل برای پروژه‌ های صنعتی و ساختمانی است که نیاز به حفاظت دراز مدت دارند. این فرآیند نقش کلیدی در تضمین عملکرد و افزایش طول عمر سازه‌ های فولادی دارد و به همین دلیل، به عنوان یک استاندارد صنعتی در سراسر جهان پذیرفته شده است.

استاندارد های گالوانیزه

استاندارد های گالوانیزه نقش مهمی در تضمین کیفیت و دوام ورق‌ های گالوانیزه دارند. این استاندارد ها مشخصات فنی لازم برای تولید ورق‌ های گالوانیزه با کیفیت بالا را تعریف می‌کنند و شامل جنبه‌ های مختلفی از جمله ضخامت پوشش روی، ترکیب شیمیایی و خواص فیزیکی و مکانیکی هستند.

ASTM A653 یکی از استاندارد های رایج برای ورق‌ های گالوانیزه گرم است که توسط انجمن آزمایش و مواد آمریکا (ASTM) تعریف شده است. این استاندارد، الزامات دقیق برای ضخامت پوشش روی و خواص مکانیکی ورق‌ های فولادی را مشخص می‌کند تا اطمینان حاصل شود که ورق‌ های گالوانیزه تولید شده مطابق با نیازهای صنعتی و ساختمانی هستند.

مثال: در صنعت ساختمان‌ سازی، استفاده از ورق‌ های گالوانیزه مطابق با استاندارد ASTM A653 برای سقف‌ ها و دیوار های فلزی اهمیت دارد، زیرا این استاندارد تضمین می‌کند که ورق‌ ها در برابر شرایط جوی مختلف مقاوم بوده و عمر طولانی دارند.

علاوه بر ASTM A653، استاندارد های دیگری نظیر EN 10346 در اروپا و JIS G3302 در ژاپن نیز وجود دارند که هر کدام الزامات خاص خود را برای تولید ورق‌ های گالوانیزه با کیفیت بالا تعریف می‌کنند. این استاندارد ها به تولید کنندگان کمک می‌کنند تا محصولات خود را برای بازار های جهانی مناسب سازند.

بنابراین، استاندارد های گالوانیزه نقش حیاتی در تضمین کیفیت و عملکرد ورق‌ های فولادی از جمله فولاد st52 دارند و به عنوان چارچوبی برای تولید محصولات مطابق با انتظارات صنعت و مصرف‌کنندگان عمل می‌کنند.

استاندارد گالوانیزه

استاندارد های گالوانیزه

معرفی انجام فرایند گالوانیزه گرم

فرایند گالوانیزه گرم شامل چندین مرحله کلیدی است که هر کدام به دقت باید انجام شود تا اطمینان حاصل شود که پوشش روی به خوبی به ورق فولادی متصل شده و محافظت لازم را فراهم می‌کند.

  • پیش‌ تمیز کاری: ابتدا، ورق فولادی باید از هرگونه آلودگی، روغن، زنگ و مواد دیگر پاک شود. این کار معمولاً با استفاده از حلال‌های شیمیایی و فرآیند های مکانیکی مانند سندبلاست انجام می‌شود.
  • غوطه‌وری در روی مذاب: پس از تمیزکاری، ورق فولادی در حمام روی مذاب با دمای تقریباً ۴۶۰ درجه سانتی‌گراد غوطه‌ور می‌شود. این دما برای ذوب کردن روی و ایجاد یک پوشش یکنواخت بر روی سطح فولاد ضروری است.
  • خنک‌ سازی: پس از غوطه‌وری، ورق فولادی باید به آرامی خنک شود تا پوشش روی به درستی بر روی سطح فولاد جامد شود. این مرحله معمولاً در یک حمام خنک‌کننده انجام می‌گیرد.
  • بازرسی کیفی: در نهایت، ورق‌های گالوانیزه باید از نظر کیفیت پوشش و ضخامت آن بازرسی شوند تا اطمینان حاصل شود که استانداردهای مورد نظر رعایت شده‌اند.

فرآیند کروماته نمودن ورق گالوانیزه

فرایند کروماته نمودن ورق گالوانیزه یک مرحله کلیدی در تولید ورق‌ های فولادی با پوشش محافظ است که به منظور افزایش مقاومت در برابر خوردگی و بهبود خواص آب‌بندی انجام می‌شود. این فرایند شامل چندین مرحله دقیق است که عبارتند از:

  • آماده‌ سازی سطح: پس از گالوانیزاسیون، سطح ورق فولادی باید برای فرایند کروماته نمودن آماده شود. این شامل شستشو با آب تمیز و خالص برای حذف هرگونه ناخالصی باقی‌مانده از فرایند قبل است.
  • اعمال محلول کرومات: سپس، یک محلول کرومات به سطح ورق اعمال می‌شود. این محلول معمولاً شامل ترکیبات کرومات و فسفات است که به صورت یک لایه نازک بر روی سطح فولاد قرار می‌گیرد.
  • خشک‌ سازی: پس از اعمال محلول، سطح باید خشک شود تا لایه کرومات به درستی بر روی ورق فولادی جامد شود. این معمولاً با استفاده از حرارت یا هوای خشک انجام می‌پذیرد.
  • بازرسی نهایی: در آخر، ورق‌های کروماته شده باید از نظر چسبندگی، ضخامت و یکنواختی لایه کرومات بازبینی شوند تا اطمینان حاصل شود که استانداردهای کیفیت بالا رعایت شده‌اند.

دسته‌ بندی صنایع گالوانیزه

صنایع گالوانیزه را می‌توان بر اساس کاربرد ها و فرآیند های مورد استفاده در آن‌ ها دسته‌ بندی کرد. این دسته‌ بندی به شرح زیر است:

  • گالوانیزه ساختمانی: این دسته شامل محصولاتی است که در ساختمان‌سازی استفاده می‌شوند، مانند تیرآهن‌ها، میلگردها، ورق‌های فولادی برای پوشش سقف و دیوار و نرده‌های امنیتی.
  • گالوانیزه صنعتی: شامل قطعات و تجهیزات مورد استفاده در صنایع مختلف مانند خودروسازی، کشتیرانی و تجهیزات الکترونیک.
  • گالوانیزه کشاورزی: در این دسته، وسایل و تجهیزات کشاورزی مانند سیستم‌های آبیاری، داربست‌ها و حصارکشی‌ها قرار دارند.
  • گالوانیزه خانگی: شامل محصولات استفاده شده در منازل مانند لوله‌کشی، سخت‌افزار دکوراتیو و لوازم خانگی.

مثال: در صنعت خودروسازی، استفاده از قطعات گالوانیزه برای جلوگیری از زنگ‌زدگی و افزایش طول عمر خودرو حائز اهمیت است. به عنوان مثال، بدنه خودرو، شاسی و سایر قطعات فلزی که در معرض شرایط جوی قرار دارند، با استفاده از فرآیند گالوانیزاسیون محافظت می‌شوند.

با توجه به تنوع بالای کاربردها، صنایع گالوانیزه نقش کلیدی در حفظ و افزایش عمر محصولات فلزی در برابر عوامل خورنده دارند و به عنوان یک راهکار پایدار در صنعت شناخته شده‌اند.

اجزا گالوانیزه گرم

گالوانیزه گرم فرآیندی است که در آن قطعات فولادی را با غوطه‌ور کردن در مذاب روی (Zn) پوشش‌دهی می‌کنند تا مقاومت در برابر خوردگی را افزایش دهند. اجزای اصلی این فرآیند عبارتند از:

  • حمام مذاب روی: دمای مذاب روی بین ۴۴۰ تا ۴۶۰ درجه سانتی‌گراد است که قطعات فولادی در آن غوطه‌ور می‌شوند.
  • قطعات فولادی: قبل از غوطه‌ور شدن، قطعات باید از هرگونه ناخالصی، زنگ و چربی پاک شوند.
  • فلکس: ماده‌ای است که برای پاکسازی سطح فولاد و جلوگیری از اکسیداسیون هنگام غوطه‌ور شدن به کار می‌رود.

تفاوت گالوانیزه گرم با گالوانیزه سرد

تفاوت عمده بین گالوانیزه گرم و سرد در نحوه پوشش‌دهی و خصوصیات نهایی پوشش است. در گالوانیزه سرد، به جای استفاده از مذاب روی، از رنگ حاوی ذرات روی برای پوشش دادن به سطح فولاد استفاده می‌شود. این روش سرعت بالاتر و هزینه کمتر دارد، اما پوشش نازک‌ تر و کم‌ مقاومتر است و مقاومت کمتری در برابر خوردگی دارد. در حالی که گالوانیزه گرم پوششی ضخیم‌ تر و محکم‌ تر ایجاد می‌کند که مقاومت بالاتری در برابر شرایط سخت محیطی دارد.

به عنوان مثال، در ساخت پل‌ ها و سازه‌ های فلزی بزرگ که در معرض شرایط جوی متغیر قرار دارند، از گالوانیزه گرم استفاده می‌شود تا اطمینان حاصل شود که سازه در برابر خوردگی مقاوم است. این در حالی است که گالوانیزه سرد بیشتر در تولیدات صنعتی با نیاز به پوشش سریع و اقتصادی به کار می‌رود.

بنابراین، انتخاب بین گالوانیزه گرم و سرد به نوع کاربرد، شرایط محیطی و الزامات مقاومت در برابر خوردگی بستگی دارد. هر دو روش نقش کلیدی در حفاظت از فولاد در برابر عوامل خورنده دارند و به تبع آن، عمر مفید سازه‌ های فلزی را افزایش می‌دهند.

تفاوت گالوانیزه گرم با گالوانیزه سرد

تفاوت گالوانیزه سرد

نتیجه‌ گیری

در مجموع، فرآیند های گالوانیزاسیون نقش حیاتی در صنعت مدرن ایفا می‌کنند. از گالوانیزه گرم برای پروژه‌ های بزرگ و در معرض شرایط سخت محیطی استفاده می‌شود، در حالی که گالوانیزه سرد برای کاربرد های سریع و اقتصادی مناسب است. هر دو روش به طور قابل توجهی به افزایش طول عمر و دوام فولاد کمک می‌کنند و به حفظ منابع و کاهش هزینه‌ ها در بلندمدت منجر می‌شوند.

سوالات متداول تفاوت گالوانیزه گرم و سرد

چه زمانی باید از گالوانیزه گرم استفاده کرد؟

زمانی که نیاز به مقاومت بالا در برابر خوردگی و شرایط سخت محیطی است، مانند ساخت پل‌ ها و ساختمان‌ های فلزی.

آیا گالوانیزه سرد مقاومت کمتری نسبت به گالوانیزه گرم دارد؟

بله، گالوانیزه سرد پوشش نازک‌ تر و کم‌ مقاومت‌ تر ایجاد می‌کند و بنابراین در برابر خوردگی مقاومت کمتری دارد.

چگونه فلکس در فرآیند گالوانیزاسیون عمل می‌کند؟

فلکس به پاکسازی سطح فولاد قبل از غوطه‌ور شدن در حمام روی کمک می‌کند و از اکسیداسیون فولاد در طول فرآیند گالوانیزه گرم جلوگیری می‌کند، که نتیجه آن پوششی یکنواخت و بدون نقص است.

0 / 5

امتیاز صفحه شما :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

9 + 1 =